تبليغاتX
کلبه ی محبت


کلبه ی محبت

به نام او که مینگارد در صدور دل خطوط محبت را

هم سطر،‌هم سپيد

صبح است

گنجشك محض

مي خواند

پاييز، روي وحدت ديوار

اوراق مي شود

رفتار آفتاب مفرح

حجم فساد را

از خواب مي پراند:

يك سيب

در فرصت مشبك زنبيل

مي پوسد

حسي شبيه غربت اشيا

از روي پلك مي گذرد

بين درخت و ثانيه سبز

تكرار لاجورد

با حسرت كلام مي آميزد

***

اما

اي حرمت سپيدي كاغذ!

نبض حروف ما

در غيبت مركب مشاق مي زند

در ذهن حال، جاذبه شكل

از دست مي رود

***

بايد كتاب را بست

بايد بلند شد

در امتداد وقت قدم زد،

گل را نگاه كرد،

ابهام را شنيد

بايد دويد تا ته بودن

بايد به بوي خاك فنا رفت

بايد به ملتقاي درخت و خدا رسيد

بايد نشست

نزديك انبساط

جايي ميان بيخودي و كشف...!

((سهراب سپهری))

،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

،،،،،،،،،،،،،

،،،،

،

سلام!

خوبید؟!

عیدتونم مبارک باشه

من زیاد نمیتونم تایپ کنم چون کیبوردم فارسی نداره!!!

فقط بگم ما عید مشهد بودیم و همتونو دعا کردم!

ببخشد اگه دیر اومدم

خیلی دوستون دارم!

ببخشید اگه نمیتونم جواب کامنتای پر مهرتونو بدم!

انشاا... هر وقت کامپوترم درست شد حسابی براتون میاپم!!!

خب مواظب خودتون باشید

فعلا!

یاحق!

نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم فروردین 1387ساعت 8:42 قبل از ظهر توسط سپیده| |


Design By : Night Skin